Nauka jako infrastruktura wzrostu - NAWA

Używamy plików cookies, aby pomóc w personalizacji treści, dostosowywać i analizować reklamy oraz zapewnić bezpieczne korzystanie ze strony. Kontynuując, wyrażasz zgodę na gromadzenie przez nas informacji. Szczegóły znajdziesz w zakładce: Polityka prywatności.

Podczas panelu zorganizowanego w Polish Business Hub w Davos eksperci reprezentujący naukę, administrację publiczną oraz sektor innowacji zgodnie podkreślili, że w warunkach dynamicznych zmian technologicznych i geopolitycznych nauka, gospodarka i polityka publiczna muszą działać wspólnie, aby państwa mogły budować długofalową konkurencyjność i odporność.

Debatę moderował dr Łukasz Gołota, zastępca dyrektora Narodowej Agencji Wymiany Akademickiej. W panelu udział wzięli:

  • dr Wojciech Karczewski – dyrektor NAWA,
  • Magdalena Kołodziejska – zastępczyni dyrektora Narodowego Centrum Badań i Rozwoju,
  • Beata Jaczewska – dyrektor Departamentu Współpracy Ekonomicznej w Ministerstwie Spraw Zagranicznych RP,
  • dr hab. Arkadiusz Kowalski, prof. SGH – zastępca dyrektora Instytutu Gospodarki Światowej SGH,
  • prof. Marek Kowalkiewicz – Queensland University of Technology.

Panel otworzyła refleksja dotycząca zmiany globalnego porządku. Uczestnicy zgodzili się, że dotychczasowe modele rozwoju ulegają redefinicji, a nauka przestaje być postrzegana jako koszt, stając się kluczową infrastrukturą wzrostu gospodarczego.

W dyskusji podkreślano znaczenie umiędzynarodowienia nauki, rozumianego nie jako cel sam w sobie, lecz jako proces wymagający spójności z krajowymi politykami rozwojowymi. Zwracano uwagę, że mobilność naukowców i studentów ma bezpośredni wpływ na produktywność i innowacyjność gospodarki – tam, gdzie przepływają talenty, pojawiają się nowe idee, technologie i wzrost.

Międzynarodowi badacze i studenci wnoszą do krajów przyjmujących know-how, globalne sieci współpracy oraz doświadczenie zdobywane w różnych systemach akademickich i gospodarczych. Dzięki temu nauka może pełnić funkcję wczesnego systemu ostrzegania dla gospodarki, a umiędzynarodowione ekosystemy badawcze budują odporność państw na kryzysy.

Istotnym wątkiem debaty była także rola współpracy nauki z biznesem. Jak wskazywano, przyspieszenie innowacji wymaga pracy w konsorcjach oraz łączenia kompetencji badawczych z potrzebami rynku. W tym kontekście zwracano uwagę na znaczenie strategicznych inwestycji publicznych w obszary kluczowych technologii, takich jak zdrowie i biotechnologia, deep tech, cyberbezpieczeństwo, zielona transformacja oraz sektor obronny.

W dyskusji pojawił się również temat sztucznej inteligencji, postrzeganej jednocześnie jako ogromna szansa rozwojowa i źródło nowych ryzyk. Podkreślano, że państwa muszą redefiniować pojęcie globalizacji, dbając nie tylko o konkurencyjność, lecz także o bezpieczeństwo, odporność i ochronę podstawowych wartości, w tym wolności badań naukowych.

Uczestnicy panelu zgodzili się, że Polska dysponuje realnymi atutami w międzynarodowej rywalizacji o talenty – dynamicznie rozwijającą się gospodarką, rosnącym sektorem innowacji oraz coraz lepszymi warunkami do prowadzenia badań i wdrażania ich wyników. Kluczowe znaczenie mają tu instrumenty wspierające mobilność, powroty wybitnych naukowców oraz budowanie trwałych partnerstw międzynarodowych.

Wniosek debaty był jednoznaczny: inwestowanie w talenty, umiędzynarodowienie nauki oraz skuteczny transfer wiedzy do gospodarki nie są dziś opcją, lecz koniecznością. W długiej perspektywie dyplomacja naukowa i współpraca międzynarodowa wzmacniają nie tylko innowacyjność, ale także bezpieczeństwo państwa oraz dobrobyt obywateli.

IMG 0017

IMG 0017

IMG 0017

IMG 0017

IMG 0017

IMG 0017

IMG 0017

IMG 0017

IMG 0017

IMG 0017

IMG 0017

IMG 0017

IMG 0017

IMG 0017

IMG 0017

IMG 0017

IMG 0017

IMG 0017

IMG 0017

IMG 0017

IMG 0017

IMG 0017

IMG 0017